1395/11/25 دوشنبه
چهارده قرن تشیع مظلوم
دکتر علی شریعتی که 18 ماه در کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و شهربانی در سلول انفرادی زندانی بود ، می گوید: یک روز شکنجه گر ساواک عطارپور مرا از سلول احضار کرد. وقتی وارد اتاق بازجویی شدم، پدر پیر و زجر کشیده ام را دیدم که دوران زندانش پایان یافته بود و با بقچه ای زیر بغل، در حال بیرون رفتن از اتاق بود. دستش را بوسیدم ولی چون چشمهایش نمی دید، مرا نشناخت. گفتم: « بابا ! من علی ام» و دوباره دستش را بوسیدم.                                                                                                                                        
با شناختن من اشکهایش جاری شد و آهسته و ناتوان به سمت در اتاق راه افتاد. من همچنان نگاهش می کردم. عطارپور از من پرسید: کجا را نگاه می کنی؟ جواب دادم: چهارده قرن تشیع مظلوم را.(1)

1-تازیانه های بی هدف،صفحه166،انتشارات موزه عبرت ایران
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
بيشتر
نسخه قابل چاپ