1392/12/14 چهارشنبه
اين 10 روز سرنوشت ‌ساز

12 تا 22 بهمن با عكس‌هايي كمتر ديده شده از انقلاب روي ديوار موزه امام علي (ع) رفته است.
 
 اينجا مي‌شود تاريخ را ورق زد. مي‌شود آرام از كنار قاب عكس‌ها رد شد و با يك نگاه كوچك به مرور وقايع سال‌هاي پيروزي انقلاب پرداخت. به مرور روزهايي كه يكي از عظيم‌ترين انقلاب‌هاي عصر حاضر را رقم زده است؛ انقلاب اسلامي ايران.

كمي دقيق‌تر كه نگاه كنيم، مي‌بينيم اينها فقط عكس نيستند. مي‌توان اينجا علاوه بر ورق زدن تاريخ، به تماشاي اسناد بي‌نظيري از روزهاي انقلاب نيز پرداخت. اين عكس‌ها فقط عكس نيستند، فقط تاريخ نيستند بلكه سندهاي مهمي از روايت تصويري روزهاي انقلاب اسلامي ايران محسوب مي‌شوند.

بعد مي‌شود با خود مرور كرد كه واقعا مخترعان دوربين عكاسي چه در سر داشته‌اند؟ آيا مي‌دانسته‌اند قرار است روزي ساخته‌شان تبديل شود به ابزاري براي ايجاد سندهايي بي‌بديل و تاثيرگذار كه وقايع اجتماعي و انساني را ثبت كرده‌اند؟ بعد هم دوباره قدم زد و نگاه كرد به وقايعي كه در قاب‌ها ثبت شده‌اند و هر كدام يك چهره از جامعه‌اي در حال انقلاب را نشان مي‌دهند. روزهاي انقلابي كه ايران در حال پوست انداختن بود، مردمش به خيابان ريخته بودند و با همه وجود ايستاده بودند تا ديو برود و فرشته بيايد... .

اگر شما هم مانند ما اين روزها سري به موزه هنرهاي ديني امام علي(ع) بزنيد و به تماشاي عكس‌هايي كه روي ديوار رفته بايستيد، موفق شده‌ايد عكس‌هاي بي‌نظيري را از وقايع انقلاب تماشا كنيد. عكس‌هايي كه به گفته برگزاركنندگان نمايشگاه جزو عكس‌هاي كمتر ديده شده روزهاي انقلاب ايران محسوب مي‌شود.

تعداد اين عكس‌ها شايد چندان زياد به نظر نرسد و خيلي‌ها با خودشان بگويند 25 عكس از انقلاب نبايد آن‌قدرها هم جذاب باشد، زيرا پيش از اين در نمايشگاه‌هاي زيادي عكس‌هاي متعددي از روزهاي انقلاب به نمايش گذاشته شده است.

اما در اين ميان سه موضوع وجود دارد كه مي‌تواند ما را به ديدن اين نمايشگاه ترغيب كرده و به ما بقبولاند كه با يك نمايشگاه متفاوت روبه‌رو هستيم؛ نخست اين‌كه در اين نمايشگاه عكس‌هايي كمتر ديده شده از روزهاي انقلاب اسلامي ايران به نمايش گذاشته شده است. دوم اين‌كه اين عكس‌ها مربوط به يك برهه زماني خاص هستند و همه قاب‌هايي كه روي ديوارهاي موزه امام علي(ع) نشسته‌اند مربوط به 12 تا 22 بهمن 1357 هستند و اين ده روز سرنوشت‌ساز ملت ايران را روايت كرده‌اند. نكته سوم هم نام عكاسان بزرگ و برجسته‌اي است كه آثارشان در اين نمايشگاه حضور دارد. نام‌هايي از زنده‌‌ياد بهمن جلالي، كاوه گلستان، عباس ملكي، محمد صياد، مهدي رضوان و قربان حسيني.

اغلب اين عكس‌ها سياه و سفيد هستند و تنها تعداد كمي از آنها در قالب عكس‌هاي رنگي روي ديوار رفته‌اند. در اين نمايشگاه تنها با چهار عكس رنــگي و 21 عكس سياه و سفيد روبه‌رو هستيم.

اين عكس‌ها به رويدادهاي دوران انقلاب اسلامي اشاره دارد و از شكل گيري انقلاب اسلامي، ورود حضرت امام(ره) به ايران تا فعاليت‌هاي سياسي، مبارزاتي و فرهنگي آن دوران را در برمي‌گيرد. تصوير كودكاني كه شاد و خندان كنار مجسمه شكسته شاه ايستاده‌اند، تصاويري از امام خميني(ره) و شادي مردم در پيروزي انقلاب هم از جمله وقايعي است كه در اين نمايشگاه روايت شده‌است.

در بخشي از اين عكس‌ها به حضور زنان در عرصه‌هاي انقلابي هم توجه شده است و تاكنون مرضيه دباغ‌حديدچي، پروين سليحي (همسر شهيد لبافي‌نژاد)، هنگامه گلستان، انسيه شاه‌‌حسيني، نرگس نجمي (مادر شهيده صديقه رودباري)، فاطمه تندگويان، شهلا پروين‌زاد، سردار ابن‌رسول عضو هيأت‌ علمي دانشگاه مالك اشتر از اين نمايشگاه بازديد كرده‌اند.

علاقه‌مندان اين فرصت را دارند كه تا سوم اسفند سري به موزه امام علي(ع) بزنند و به تماشاي اين عكس‌هاي بي‌نظير بروند. موزه امام علي در خيابان وليعصر، روبه‌روي بزرگراه نيايش واقع است.

عكاسان خبري؛ چشم‌هاي مردم

اكبر ناظمي ‌/‌ عكاس انقلاب

وقتي در خيابان‌ها دوشادوش مردم حركت مي‌كردم و به خط كنترل كه نزديك مي‌شدم، دوربين خود را به نزديك‌ترين خانمي كه چادر مشكي بر سرش بود مي‌دادم تا از اين خط عبور كنيم و دوربين را از او بگيرم. از آنجا كه بيشتر خانم‌ها در آن روزها چادر مشكي بر سر داشتند، از خط كنترل كه رد مي‌شديم نمي‌توانستم تشخيص دهم دوربين را به كدامشان داده‌ام، اما مي‌ديدم يكي از آنها به سمتم مي‌آيد و دوربين را به من پس مي‌دهد. حضور پررنگ زن‌ها در‌عرصه انقلاب دقيقا نقطه مقابل تبليغات مسمومي است كه در جهان عليه ما مي‌شود. بنابراين تصميم گرفتم اين نقش پررنگ را در قالب يك جلد كتاب نشان دهم.

من هم كارم را خيلي دوست دارم و هم كشورم را، به همين خاطر تك تك عكس‌هايم را با اعتقاد گرفته‌ام. وقتي عكس‌هاي مربوط به جنگ جهاني دوم را مي‌ديدم، بيشتر به اهميت كار يك عكاس خبري پي مي‌بردم و آرزو داشتم كه بتوانم عكاس خبري خوبي باشم.

البته عكاسي خبري موضوع بسيار مهمي است، زيرا اين عكاسان خبري هستند كه وقايع را به همه جهان نشان مي‌دهند. اين عكاسان چشم مردم هستند و كارشان آگاهي بخشي است. حال اگر قرار باشد جلوي عكاسان خبري گرفته شود و آنها نتوانند آزادانه كار كنند، گويي كه چشمان مردم را بسته‌ايم!

چون دولت‌ها همه جا حضور ندارند و اين عكاس خبري است كه مي‌تواند نقايص را ببيند و به دولت‌ها نشان دهد. اگر قرار باشد به چشم دشمن به آنها نگريسته شود ديگر نمي‌توانيم عكس‌هاي خوب و ماندگاري داشته باشيم. عكاسي، هنر شكار لحظه‌ها و ارائه آن به بهترين شكل به مردم و مسئولان است.

به اعتقاد من همه آنچه در جريان انقلاب رخ داد زيبايي بود، اما بهترين خاطره من مشاركت همه مردم در پيروزي انقلاب است. همه اقشار از پير و جوان با هر ايده و فكري پاي انقلاب ايستاده بودند. همه احزاب و مذاهب با هم به خيابان‌ها مي‌آمدند و راهپيمايي مي‌كردند. فكر نمي‌كنم در طول تاريخ ايران هيچ‌گاه چنين اتفاقي افتاده باشد كه اين همه افكار و سلايق متفاوت در كنار هم قدم بزنند و يك خواسته واحد داشته باشند. به نظر من نمي‌توان اين اتفاق را با هيچ رخدادي در دنيا مقايسه كرد، زيرا يكي از زيباترين رويدادهاي قرن معاصر است و هميشه بر زيبايي آن تاكيد داشته‌ام.

 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
بيشتر
نسخه قابل چاپ