شعر
1396/6/11 شنبه
صدای آزادی

هوالجمیل

این بار بازدید از موزه عبرت ایران، احساسات پاک و بی‌آلایش سرکار خانم زینب هاشمی، نوجوان خوش قریحه را به خروش آورد. حتماً دلش سوخت که قلم با دستش آشنا شد. شاید هم احساسات خود را در قالب شعر بر صفحه جاری کرد و به موزه عبرت ایران ارسال نمود. گر چه گفتن همه آن چه را باید، نه در توان او که هیچ کس دیگر را یارای گفتن نیست، اما او ذره‌ای از این خورشید سوزان را به نظاره نشسته است. باشد که این چکیده‌ی رسیده مرضیِّ حضرت حق «جلّ و علا» باشد. منتظر اشعار بهتر و بیشتر از شما سرکار خانم هاشمی و همه‌ی مخاطبین عزیز هستیم.


صدا میاد صدای پای اونه                                                    صدای همهمه توی زندونه
همه از پا افتاده جون ندارن                                                 اونقده زخم دارن که خون ندارن

سینه‌ها از دست شکنجه چاکه                                           زخم رو تن، نشونه‌ی ساواکه
شلاق داره می‌خنده بی‌بهونه                                             نزدیک می‌شه مردی که پر جنونه
صدا میاد صدا صدای داده                                                   یه مردی توی سلولش افتاده
صدا میاد صدای ذکر و دعاس                                               کلید آزادی تو دست خداس
زخمی شده یکی سراپا درده                                              زمستون سلولا خیلی سرده
سرد و مخوف و تیره و تاریکه                                               راهروی اینجا چقَده تاریکه
صدا میاد صدا صدای خندس                                                شکنجه‌گر فکر می‌کنه برندس
صدا میاد صدای آه و نفرین                                                  نفرین به کافرای مست بی دین
اینجا نه شوق، نه شادی جا نداشته                                     اما امید، بذری تو دلها ‌کاشته
                                                                                                             
                                                                                                                 
زینب هاشمی

تمامی حقوق برای موزه عبرت ایران محفوظ می باشد .

www.ebratmuseum.ir