• ارسال به دوستان
  • چاپ
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
تازه های خبر
1396/5/10 سه شنبه
به نام خدای خوبی‌ها

پنجره‌ را که باز می‌کردی به قول سهراب به هیچستان می‌رسید، مگر در این دخمه‌ی هزار دالان تو در تو پنجره‌ای هم رو به مهربانی گشوده می‌شد.
دیو سیاهی طلسم تاریکی را به همراه میله‌های مدور آهنی بر سر تا سر این گورستان کشیده و عشق را از چارسو به میخ‌های جادوئی «پهلوی دیو» به زنجیر کشیده بود و به قول دیگر، دهان لاله‌ها را می‌بوییدند مباد گفته باشند «خمینی».
محمدِ عزیز دست مریزاد با سه دسته گل رباعی به دیدار چه دلسوختگانی که نیامدی. در این مردستان غریبستان، از این باغ حدود هشت هزار لاله عباسی چه لاله‌های واژگونی که شبنم‌هایشان به پای صبح نریخته است.
این بهارستان همیشه آبیاری می‌خواهد، چشم به راه قلم شماییم.

ای موزه‌ی عبرت غزلی ناب بگو                                                   از راز بزرگ مرگ مهتاب بگو
امروز بگو چه بر سر «عشق» آمد                                               از سیلی صخره‌ها به مرداب بگو

دیروز پر از غربت و امروز غزل                                                       دیروز پر از عبرت و امروز مثل
ای موزه چه خاطرات نابی داری                                                   دیروز پر از تلخی و امروز عسل

ای صندوق راز و دُرِ سفته به دلت                                                 مانده‌‌است دو صد گنج نهفته به دلت 
ای موزه، تو «ما رأیت الاّ ...» غزلی                                               صد بیت جنون مانده نهفته به دلت

http://www.ebratmuseum.ir
http://telegram.me/ebratmuseum


  

  نام نظر    
   
  پست الكترونيك  
   
  وب سایت  
   
     
 
امتیاز دهی
 
 

نظرات
نام نظر    
 
پست الكترونيك    
 
وب سایت